"Herkes evine gittiğinde, kendinize sıkışır kalırsınız."
5 Nisan 2002'de yüksek dozda uyuşturucu nedeniyle hayatını kaybeden, efsane Alice in Chains solisti Layne Staley, böyle söylemişti, bir röportajında.
Belki onun hayatını sömüren bir Courtney Love'ı yoktu bu adamın, ama gene de oldum olası Staley'nin Kurt Cobain'den daha yalnız olduğu hissini verir, Alice in Chains şarkıları bana.
"Snarl-to-a-scream" dedikleri (hırlamayla çığlığın birbirine geçtiği bir tür vokal tarzı diye çevirebiliriz herhalde) meselenin vücuda gelmiş haliydi, Layne Staley ve Jerry Cantrell'in kemikleşmiş vokalleri.
Alice in Chains, Staley'den sonra bir dağıldı, bir birleşti, bir bişi oldu ve tam 14 yıl hiç albüm yapmadı. 2000'de vokallere Wiliam DuVall geldi, birlikte turladılar falan filan. Ama AIC tuhaf bir şekilde yeni albüme direniyordu.
Black Gives Way to Blue'ya kadar.
Hepsi gıcır gıcır 11 tane şarkı. DuVall'ın hiç yadırgamadığınız vokalleri. Yine Cantrell'le içiçe geçmiş, duyuyorsunuz ki grunge ruhu hala emin ellerde.
"All Secrets Known", "When the Sun Rose Again", çıkış şarkısı "A Looking in View", son şarkı "Black Gives Way To Blue" şahane.. Belki de albümün en şaşırtıcı şarkısı da "Acid Bubble"... Sürekli kabuk değiştiren, garip bir şarkı. Sanki Layne Staley hiç ölmemiş gibi hissediyorsunuz.
Aslında, uyuşturucu bağımlılığı nedeniyle ayaklı bir ölüydü, son zamanlarında Layne Staley.
90'ların sonunda yayınlanan The Rocket dergisi, Staley'nin uyuşturucu bağımlılığını refere ederek manşetini "Alice in Chains'i kim yıkayıp silecek şimdi?" şeklinde atar. Birkaç gün sonra, dergiye kimin gönderdiği meçhul bir paket gelir. Esrarengiz paketin içinden bir kavanoz çiş ve bir öbek bok çıkar. Ve bir de üzerine iliştirilmiş bir not: "Asıl bunları yıkayıp silin, sizin a.. s...lerim!" Derginin editörü Joe Ehrbar da "Bu herhalde Layne'den geldi, ne klasik bir tepki!" der.
Layne Staley son günlerinde AIC elemanlarıyla küsmüştür, ekibin telefonlarına yanıt vermez, ortalıkta görünmez olmuştur. Adeta kendini izole etmiştir. Son röportajında da "İnsanların sandığı gibi kafam güzelleşsin diye uyuşturucu kullanmadım. Açıklaması zor. Hayatta hiçbir anlamım yok. Bu dünyanın en büyük acısı. Bununla daha fazla başedemedim, böyle olmasını ben de istemezdim" der. Cesedi ise, o öldükten iki hafta sonra bulunur. Staley'nin en yakın arkadaşı The Gutter Twins solistlerinden Mark Lanegan ise "Onunla aylardır konuşmamıştık. Ama ondan aylarca telefonlaşmamak bizim arkadaşlığımız için ortalama bir şeydi" der..
En yakın arkadaşınızla bile aylarca konuşmuyorsunuz. Sizi besleyen tek şeye, müziğinize küsüyorsunuz. Grup arkadaşlarınızın telefonlarını açmıyorsunuz. Kimi gerçekten sevdiğinizi kimse bilmiyor, belki siz bile. Aileniz yakınınızda, ama sizden çok uzakta. Kendinize acı çektirmek ve bir an önce ölmek istiyorsunuz.
Yaşıyormuş gibi yapmak diye buna derim ben.
Alice in Chains, onsuz kaydettikleri ilk albümleri Black Gives Way to Blue'yu Layne Staley'e adadı.
Keşke herkes evine gittiğinde, onun şarkılarıyla nefes alan birileri çıkıp bunu ona söyleyebilseydi.
Belki de her şey çok farklı olurdu.
