feys almak...

eyvah ki facebook hayatıma yeni bir anlam katmak üzere.

aman tanrım, teknolojinin en BEN YALNIZ DEĞİLİM noktasında delirmek üzereyim.

hani bu öyle bir şey ya, bir çeşit YAŞAM DESTEK ÜNİTESİ, yani diyorsun ki HER ŞEY SÜPER; HOŞGELDİN. BAK HİÇ YALNIZ DEĞİLİM, FOTOLARIMDAN DA BELLİ DEĞİL Mİ? NE KADAR DA MUTLUYUM.

200'e yaklaşan arkadaş listemde (ÇOK SOSYALİM) kime mesaj atacağımı, hangi eski sevgilimi deşifre edeceğimi (ESKİ SEVGİLİLERLE DE ANLAŞIRIM MEDENİYİM) hangi okula kiminle gittiğimi falan (DELİRİMSİ BİR EĞİTİM ALDIM ROBOKOP OLDUM ADETA) hatırlamak bana ölüm gibi gelmeye başladı.

lakin bırakamıyorum.

sigarayı bile daha kolay bırakmıştım.

bir EVROPA görmüşlüğüm var artık, bunu bile yazamadım. yazdım ama dergiye. olmaz o, sayılmaz. ama yazamadım ki facebook'la ilgilenmekten. dur fotoğraf yükleyeyim, dur hamide'ye biır göndereyim, ay börünç beni hug yapmış ben de ona bi HUG VERİYİM... ya bi git. bir dur be kadın. git pencereden falan bak. ne bileyim cep telefonunla oyna. kendine kalemler al. terkos pasajındaki satıcıyla ağız dalaşına gir. iftar vakti taksi ara. kayıt makinesini masanın altına falan sakla. ne bileyim bi aksiyona gir dimi. yok ama. YOKALLAHYOK. sabah feysbuk akşam feysbuk.

yahu, EVROPAda bile bilgisayarımı götürdüm yanıma. dedim ki sevdiceği göreyim, iki kelam edeyim, canım internetim. sokağa çıkıyorum, yaşasın pırıl caddeler, insan gibi insanlar, oooh aynı cadde üzerinde üç adet H&M, çok yapacak şey var. KÜNTÜR SANAT turu atiyim, aha tiyatronun orda sanatkarlarımız var, onları izliyim, süper müzik dükkanları var bizim dergiye bikaç kerrang falan aliyim, dur stockholm bezeli buzdolabı magnetlerinden de aliyim...bırr eylülün başında hava buz, dondum. hah otel. aha benim oda. aç bilgisayarı. msn.. aha! feysbuk! FAKYU.

anladım ki artık MySpace yok, artık MSN yok, sosyomat falan tarihe karışmış, yeni trendimiz bir süre Facebook ve delirip kusana kadar kendisiyle oynaşacağız.

yapacak bişi yok, ölesiye feysbukçuyuz.

kendikendimize her gün hatırlatıyoruz: BAK YALNIZ DEĞİLSİN. BİR DOLU ARKADAŞIN VAR. NE KADAR DA MUTLUSUN. AFERİN.

long nights...

önce ayaklarım karıncalandı. uzattığım için öyle oldu sandım.
sonra burnumun içlerinde biryerler, sanırım sızladı, öyle gibi hissettim, emin olamadım.
sonra tutamadım, ağlamaya başladım.

ortada birşey yoktu. sadece kulaklığımı takmış ve ayaklarımı uzatmıştım.
güzel bir ışık açmıştım.
güzel de bir müzik.

sonra çalmaya başladı.
önce ayaklarım karıncalandı. sonra da... ağlamaya başladım.
engel olamadım.

"düşüyorum...düşüyorum...güvenle, yere."

tıpkı rüyalarımdaki gibi. uçuyorum, uçuyorum, sonra düşüyorum...
korkuyorum, irkiliyorum, ya şimdi ne olacak, ölecek miyim, her şey sona mı erdi, düşüyorum, düşüyorum...
uyanıyorum.
onun gibi.
çalmaya başladı.
10 sene önce beni başka sebeplerle ağlatan şarkıyı söyleyen adam, beni yine ağlattı.

"korkum yok
yalnız olduğumda
daha önce olduğumdan daha iyi olacağım..." diye başlıyordu...

"uzun geceler düşmeme izin veriyor
ışıklar gidiyor
bırak hissedeyim
düşüyorum
düşüyorum
güvenle, yere."

içimden bir şeyler kopup, en okumuş yazmış zamanlarıma doğru yol aldı.
denizkenarındaki okulda, sahildeki banklara doğru...
elimde çayım, hava soğuk, denizkenarında üşütür müyüm diye düşünmediğim,
ağaçlı yolundan uzaklara yürüdüğüm, yürürken hiç yorulmadığım yola,
kulağımda başka şarkıların çaldığı, ama hep şarkıların çaldığı,
ayaklarımı denize uzattığım güneşli terasa doğru birşeyler yol aldı...
sevdiklerime, benden uzak olanlara,
uzak olacaklara,
hep uzak olmuşlara,
nedenini hiç bilemediğim rüyalara doğru yol aldı.

her seferinde düşermiş gibi hissettiğim,
ama güvenle yere indiğim yeşilliklere doğru yol aldı.
üzerinde ağladığım ders kitaplarıma doğru yol aldı.

sadece iki dakika aldı.

o zamanlar çok uzun yağmurlar yağardı.
ve ben penceremi hiç kapatmazdım.

...Have no fearFor when I'm aloneI'll be better off than I was beforeI've got this lightI'll be around to growWho I was beforeI cannot recallLong nights allow me to feel...I'm falling...I am fallingThe lights go outLet me feelI'm fallingI am falling safely to the groundAh...I'll take this soul that's inside me nowLike a brand new friendI'll forever knowI've got this lightAnd the will to showI will always be better than beforeLong nights allow me to feel...I'm falling...I am fallingThe lights go outLet me feelI'm fallingI am falling safely to the ground...